Osa pospolita (Vespa germanica)

Osa ma aparat gębowy typu gryzącego, zaopatrzony w silne żuwaczki. Krótkie czułki są mocnej budowy. Po bokach głowy znajdują się duże oczy o złożonej budowie. Dwie pary skrzydeł są cienkie i przezroczyste. Pierwsza para jest znacznie większa od. drugiej. Trzy pary nóg są koloru żółtego. Mocny odwłok ma charakterystyczny rysunek. Na końcu odwłoka znajduje się żądło z gruczołem jadowym. Na końcach stóp…

Kuczmany (Ceratopogonidae)

Kuczmany są to muchówki z wyglądu bardzo podobne do komarów, ale zarówno od nich, jak i od meszek są znacznie mniejsze – długość ich ciała wynosi zaledwie 1-4 mm. Mają charakterystyczne skrzydełka, „dachówkowato” ułożone na odwłoku. Dorosłe osobniki przebywają w czasie dnia w wilgotnych, zacienionych miejscach (np. na spodniej stronie liści roślin), często w pobliżu stojącej wody. Larwy kuczmanów rozwijają się w wodach stojących, w płytkich zbiornikach wodnych, w mule, piasku, wilgotnej…

Komary (Culicidae)

Właściwie można by zapytać, po co tyle jest komarów w przyrodzie? Otóż, gdyby było ich mniej, nie miałyby szans na przetrwanie. Komary stanowią bowiem ważną pozycję w menu ryb, drapieżnych owadów wodnych (na przykład ważek czy chrząszczy żyjących w wodzie) oraz ptaków. Jedna jaskółka potrafi połknąć tysiące komarów dziennie. Są więc istotnym elementem łańcucha pokarmowego. W trakcie samego polowania na krew komary kłują ofiary nieostrożnie. Wiele z nich przy tym…

Wywilżna (Drosophila)

Wywilżny zwane popularnie muszkami owocowymi są bardzo często spotykane w miejscach, w których rozkłada się substancja roślinna. Muszki owocowe można znaleźć na fermentujących owocach w winiarniach, w browarach, w kwaszarniach ogórków, w zakładach skupujących i przerabiających owoce. Zalatują również do domów i występują w naszych mieszkaniach. Wywilżny są bardzo pospolitymi szkodnikami. Ich głowa i ciało są jasnobrązowe, a odwłok jest ciemny. Od innych drobnych muchówek, np. od zadrowatych (Phoridae), można je odróżnić…

Mucha serowa – sernica (Piophila casei)

Mucha serowa ma błyszczące, ciemno ubarwione ciało długości około 4-5 mm. Larwy sernicy rozwijają się głównie w serze, ale także w mięsie, słoninie, kiełbasie, wędzonych rybach. Można je bardzo łatwo odróżnić od larw innych much. Ruszają się jak sprężynki, skacząc na wysokość do 25 cm i odległość 20 cm, wyginają przy tym całe ciało. Pełny rozwój trwa około 2 tygodni (w sprzyjających warunkach) lub dłużej. Profilaktyka polega…

Ścierwica (Sarcophaga carnaria)

Ścierwica jest duża, szara, łatwo ją rozpoznać po charakterystycznym, przypominającym szachownicę rysunku na odwłoku. Jest to gatunek żyworodny, czyli nie składa na mięsie jaj ale od razu larwy. Szkodliwość ścierwicy jest podobna jak muchy zielonej. Omówione wcześniej gatunki much (plujka, zielona) a także ścierwica nie występują masowo. Trzeba jednak przed nimi starannie zabezpieczyć produkty spożywcze (zwłaszcza mięso w czasie przygotowań do obróbki kulinarnej), bo nalatują niepostrzeżenie i od razu…

Mucha zielona (Lucilia sericata)

Mucha zielona ma błyszczące zielonkawe ubarwienie (stąd jej nazwa), jest większa od muchy domowej (długość ciała 6-10 mm) i bardziej od niej krępa. Jaja składa na mięsie, na rozkładających się szczątkach zwierzęcych. Rozwija się podobnie jak mucha plujka. Owady tego gatunku mogą składać jaja w ranach, a także w otworach nosowych, usznych lub też w fałdach skóry ludzi i zwierząt. Powoduje to ciężkie schorzenie, tzw. muszycę (na szczęście…

Zwalczanie insektów Brzeg

Mucha plujka (Calliphora vicina)

Inna mucha, która niestety towarzyszy człowiekowi od dawna, to mucha plujka burczało. Należy do rodziny owadów plujkowatych. Nazwa ta wiąże się z nietypowym sposobem składania przez nią jaj. Odbywa się to w locie i przypomina plucie. Mucha umieszcza w ten sposób jaja na mięsie – świeżym lub padlinie, gdyż larwy tylko w tym środowisku znajdują odpowiednie warunki do rozwoju. Mucha plujka różni się wielkością i kolorem od poprzednio omawianych much. Jej długość…

Bolimuszka (Stomoxys calcitrans)

Bolimuszka zasługuje na szczególną uwagę ze względu na kłująco-ssący aparat gębowy. Żywi się krwią człowieka i zwierząt, pobiera pokarm co 2-3 dni. Podczas spoczynku ma charakterystyczną postawę z odwłokiem nieco pochylonym do dołu. Wtedy można zaobserwować kłujkę skierowaną ku przodowi. Barwa szaro- czarna z podłużnymi ciemniejszymi pręgami na tułowiu. Są powszechne w budynkach inwentarskich, gdzie żerują na zwierzętach. Biologia, rozwój Samica składa do 600 jaj w ściółce z nawozem, jednorazowo do 80 szt.…

Mucha fannia (Fannia canicularis)

Mucha jesienna (łac. Fannia canicularis, zwana też zgniłówką), jest bardzo podobna do muchy domowej, ale jest od niej mniejsza. Samice mają wydłużony odwłok szaro zabarwiony z ciemniejszym pasem na stronie grzbietowej. Na boku odwłoka znajdują się charakterystyczne żółte plamki. Na tułowiu widoczne są trzy podłużne pręgi. Muchę jesienną często możemy spotkać w pomieszczeniach mieszkalnych, inwentarskich – najliczniej jesienią. Muchy te znane są ze swych…